پیشکش به سقای کربلا
آب را گل نکنیم،
شاید از دور علمدار حسین، مشک طفلان بر دوش،
زخم و خون بر اندام، می رسد تا که ازین آب روان، پر کند
مشک تهی، ببرد جرعه ی آبی برساند به حرم، تا علی اصغر
بی شیر رباب، نفسش تازه شود، و بخوابد آرام.
آب را گل نکنیم،
که عزیزان حسین، همگی چشم به راهند که ساقی آید،
و به انگشت کرم، گره کور عطش را بگشاید
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آذر ۱۳۹۲ ساعت 2:31 توسط بهار 19
|